Ik gaf eens yogales aan een groep jonge meiden van begin twintig. Zoals dat vaak gaat raakte ik in gesprek over waarom ze yoga wilden gaan doen. Ze vertelden me dat ze een druk leven leidden, intensieve werkdagen hadden en volle sociale agenda’s.  Maar ja, er viel wel eens een afspraak uit en dan ontstond er ruimte, een leegte in de agenda. En wat dan? Series kijken, contact zoeken met mensen die je al een tijdje uit het oog verloren bent, leuke foto’s plaatsen op instagram?
Alles om maar niet te voelen dat je alleen bent.
Dit lijkt misschien een voorbeeld dat alleen betrekking heeft op jongeren, maar ieder van ons krijgt in verschillende levensfases te maken met een gevoel van leegte. Denk aan  het verlies van een dierbare, werk dat wegvalt of kinderen die de deur uit gaan.
Ineens valt er dan een gat, een leegte.

Waarom is leegte – stilte – zo beangstigend ? 

Je krijgt het gevoel dat je helemaal alleen bent, verloren en eenzaam. Zeker voor jonge mensen is die leegte vaak een toestand die nieuw is. Wanneer je ouder bent, heb je hier vaker mee te maken gehad, weet je (tenminste als je er iets van hebt geleerd) dat het een tijdelijke crisis is van korte of langere duur. Maar de eerste keren dat je geconfronteerd wordt met je eigen gedachten en gevoelens die in een razend tempo op je afkomen kan dat zo ondraaglijk zijn, dat je reageert met vluchten: invullen, afleiding zoeken, drukte opzoeken, kletsen tot je een ons weegt, noem maar op.
Toen ik deze meiden uitlegde dat je met die leegte, die in het begin voelt als je ergste vijand, in de yoga geleidelijk aan bevriend raakt en zij uiteindelijk een grote hulp wordt op het innerlijk pad, keken ze me met grote ogen aan. Maar iets in hen begreep, omdat de waarheid altijd op een eenvoudige en directe manier gevoeld kan worden.

In yoga neemt stilte – leegte – een hele belangrijke plaats in. Je leert jezelf kennen van binnenuit. Niet door wat anderen over je zeggen, maar door hoe jij jezelf ervaart. Wanneer je begint met mediteren, kun je overspoeld raken door wat je ervaart aan gedachten en emoties. Zie hier het belang van concentratie. Door je te concentreren, bijvoorbeeld op de adem of op je hart, heb je een innerlijk houvast waar de gedachtenstormen omheen kunnen razen, zonder dat je je mee laat sleuren. Wanneer je het vermogen tot concentratie ontwikkeld hebt, kun je aangemoedigd worden stilte te beoefenen.

Er is moed voor nodig om die stilte – leegte – aan te gaan.

Een goede manier om stilte-leegte te beoefenen is door iedere dag vijf of tien minuten de tijd te nemen om helemaal stil te zitten en te kijken naar wat er in je omgaat. Je gedachten te observeren, zonder ze te pakken. Je emoties te ervaren, te zien waar ze vandaan komen en ze laten bestaan, zonder ervan weg te vluchten. Kijk rustig naar alles wat zich aan je voordoet, doorgrond jezelf en leer te begrijpen.
In het begin is vijf à tien minuten lang genoeg, later neem je er vanzelf meer tijd voor; een kwartier, twintig minuten.
Wanneer je dit beoefent ga je ervaren dat er tussen de drukte van onze gedachten, gevoelens, verlangens en sensaties, korte pauzes zijn: momenten van stilte, leegte. Je gaat steeds meer ervaren dat al die gedachten en emoties, energiebewegingen zijn in jouw stilte. Op dat moment begin je vrede te sluiten met de stilte en je leert hem te zoeken. Je bent in staat de bewegingen voorbij te laten gaan en in je eigen stilte uit te komen, in de leegte.

In het begin is leegte de afwezigheid van drukte, afwezigheid van gedachten. Maar naarmate je langer in die leegte kunt zijn, zul je zien dat er zich allerlei subtiele gewaarwordingen aan je voor gaan doen. Ons bewustzijn en daarmee onze gedachten zijn grof aan de oppervlakte, maar in de leegte van jezelf schuilen meer subtiele gewaarwordingen. Die waren er natuurlijk altijd al, alleen door de drukte van je denken en je uiterlijk  gerichte aandacht, kon je ze niet waarnemen.

Wat zich aan je openbaart is verschillend van mens tot mens. Toch omschrijven mensen die de stilte-leegte beoefenen vaak overeenkomstige gewaarwordingen zoals de oplossing voor een probleem die zomaar in je opkomt of  een ingeving over iets waar je mee bezig bent. Maar ook hele andere gewaarwordingen zoals zachtheid en vreugde die niet veroorzaakt worden door omstandigheden aan de buitenkant, maar gewoon opborrelen. Of een liefde die voelbaar is tot in de cellen van je lichaam, of weer anders, het waarnemen van licht. Wij horen geregeld dat mensen tijdens het mediteren ervaren dat in de ruimte het licht aangaat. Maar dit licht is toch echt iets heel anders dan een lamp aandoen. Het is het licht in jezelf, dat straalt in jezelf, vaak in het hoofd of in het hart en dat gaat dan samen met het waarnemen van warmte en liefde.

Wanneer je dit soort ervaringen krijgt, ga je het belang van innerlijke stilte steeds beter begrijpen. Niet dat je zonder denkvermogen door het leven moet gaan, maar je gaat zien dat het leven veel natuurlijker verloopt als je in staat bent om al die bewegingen af en toe, steeds vaker, tot rust te brengen. Het denken is één van de voornaamste sluiers voor de ziel, zegt de yogi. Net als de wolken die voor de zon schuiven, bedekken je gedachten jouw innerlijke zon.

En langzamerhand verandert je bewustzijn. Je gaat dingen anders zien en ervaren. Er gaat een (innerlijke) wereld voor je open, die je alleen maar zelf kunt ervaren. Daarom leggen de yogi’s zo de nadruk op leegte. In de leegte is oneindigheid, in de leegte verschijnt een ander, hoger bewustzijn zonder gedachten, maar vol van inhoud.

Leegte als een overgangsfase

Er zijn vele overgangsfases in de beoefening van yoga en ze kenmerken zich allemaal door een periode van leegte. De oude manier van zijn  werkt niet meer, de nieuwe is aan het ontstaan, maar die ervaar je nog niet. Als je dit honderden malen hebt ervaren ga je het herkennen. En je leert hoe je door zo’n fase heen moet gaan. Mijn ervaring is, dat je in deze periodes ook echt stil en rustig moet blijven. Dat is vaak helemaal niet leuk. Je wordt onzeker, omdat wat je dacht te weten er anders uit komt te zien, of omdat wat je gewend was te doen, niet meer werkt voor jou. Inmiddels weet ik dat er een bewustzijnsverruiming aan het ontstaan is, waardoor dat wat je kent wordt opgenomen in een ruimer bewustzijn, en dus anders door jou wordt ervaren.

Wanneer je de kunst verstaat om stil en rustig te blijven in periodes van eenzaamheid en leegte, dan kun je deze momenten gaan ervaren als een enorme hulp. Je probeert niet langer de leegte slechts alleen maar door te komen, maar je gaat beseffen dat de leegte een voorbode is van iets nieuws. Je bent dan in zo’n periode van eenzaamheid en onzekerheid, vol vertrouwen over dat wat komt. En dat vertrouwen groeit als je dit vaker meemaakt. Vertrouwen is van het hart, stilte is van het hoofd en het hart, maar vooral van het hoofd. Je leert vertrouwen op de leiding in je leven. Jij als mens kunt niet zien waar je heen gaat, maar iets in jou, je hogere zelf, zo zou je dat kunnen noemen, weet dat wel. En ook al is de leegte waar je doorheen gaat donker, dat vertrouwen dat alles in je leven gebeurt om je vooruit te helpen (innerlijk, niet uiterlijk of materieel), helpt je er doorheen.

Misschien komt er een moment waarop je de moed hebt om je leegte, eenzaamheid, verlatenheid en verlorenheid niet op te vullen met afleiding zoeken. Dat je er alleen met jezelf, stilzittend of lopend doorheen kunt gaan. Er gaat een enorm zuiverende werking uit van zo’n periode. Je gaat zien waar je mee bezig bent, want wat hebben we veel zogenaamde houvasten gecreëerd voor onszelf. Wat is het toch belangrijk om aardig gevonden te worden. De vraag is: vind je jezelf ook aardig? Ben je oké  met jezelf? In vrede met het verleden? In vrede met wie je bent geworden? Door dit soort vragen aan te gaan kom je op eigen benen te staan, helemaal alleen. Alles is er nog, de mensen, de telefoon, het werk, maar jij verandert. In de leegte ontdek je je diepste gevoelens en angsten, maar in de leegte ontdek je ook een ander jezelf: lichtend, stralend, vredig, krachtig. Dit is de basiservaring van Yoga.

Lopamudra, oktober 2020

Maar dit alles is in de toekomst; het is een toekomst … die is begonnen, maar die enige tijd zal vergen om integraal te worden gerealiseerd. Ondertussen zitten we in een heel bijzondere situatie, heel bijzonder, zonder precedent. We zijn nu getuige van de geboorte van een nieuwe wereld; het is erg jong, erg zwak – niet in essentie maar in zijn uiterlijke vorm – nog niet erkend, zelfs niet gevoeld, ontkend door de meerderheid. Maar het is hier. Het is hier, en het doet zijn best om te groeien, absoluut zeker van het resultaat. Maar de weg ernaartoe is een volledig nieuwe weg die nog nooit eerder is bewandeld – niemand is daarheen gegaan, niemand heeft dat gedaan! Het is een begin, een universeel begin. Het is dus een absoluut onverwacht en onvoorspelbaar avontuur.
Er zijn mensen die van avontuur houden. Hen roep ik op en ik vertel ze dit: “Ik nodig je uit voor het grote avontuur.” 

– De Moeder –

De Moeder, die samen met Sri Aurobindo de basis legde voor de Integrale Yoga, leefde van 1878 – 1973. De nieuwe tijd die door haar werd aangekondigd is de tijd waarin wij nu leven. Wij zijn getuige van deze nieuwe tijd.

Als docent yogafilosofie en innerlijke ontwikkeling heb ik het voorrecht met veel mensen in aanraking te komen. En ik ervaar de nieuwe tijd iedere dag.
Ik ontmoet mensen die prachtige inzichten hebben zonder te weten wat het is. Mensen die yoga toepassen in het leven en zulke vorderingen maken, hun verdriet en onbegrip zien veranderen in begrip, inzicht en vreugde.
De deuren naar ons innerlijk bewustzijn worden geopend.
Hoe? Door het in de praktijk brengen van de stilte van het denken, het beheersen van de emoties en verlangens, het mediteren, het wachten, het oefenen, oefenen en nog eens oefenen openen de deuren.

Sri Aurobindo en De Moeder spraken over de komst van een nieuw bewustzijn en noemden dit het waarheidsbewustzijn.
Als we naar onze tijd kijken, dan zien we dit waarheidsbewustzijn aan het werk. Het werkt als een licht en dit licht laat ons dingen zien. Nieuwe mogelijkheden, ongekende werelden, maar ook de talloze mistanden en grote ongelijkheid die er op aarde nog steeds is. Hierdoor zou het kunnen lijken alsof het op aarde steeds slechter wordt in plaats van beter.
Maar is het niet zo dat je zelf ook, voordat je iets aan of in jezelf kunt veranderen, eerst goed moet zien en ervaren wat er veranderd dient te worden? Je loopt net zo lang tegen dezelfde zg. fouten aan tot je gaat zien, ervaren, beseffen dat je jezelf aan het beperken bent en als je dat eenmaal ziet kun je beginnen er iets aan te veranderen.
Als dat in het klein zo gaat, zal het dan in het groot niet ook zo gaan?
Als dit voor jezelf opgaat, zou het dan ook niet opgaan voor de aarde?

Vaak hoor ik mensen zeggen dat ze door hun grootste moeilijkheden, hun diepste dalen, een ander zichzelf gaan ontdekken. Het lijkt erg cliché, maar voor mijn oren is het elke keer weer mooi als iemand zegt: als ik deze burn-out niet had gekregen had ik hier geen opleiding gevolgd, of: als ik niet zo diep had gezeten had ik geen zoektocht ondernomen die me naar yoga heeft geleid.
Want yoga gaat over de bewuste ontdekking van jezelf.

Het huidige menselijk denkvermogen houdt zich voortdurend bezig met tegenstellingen. Als iets niet goed is, dan is het slecht. Als iets niet eerlijk is dan is het oneerlijk. En deze tegenstellingen zijn volkomen wáár in het menselijk denkvermogen.
Maar wanneer iemand gevoeliger wordt, geestelijker, dan lijken tegenstellingen hun waarheid te verliezen. Zij worden schakeringen van iets, in plaats van harde feiten.
Zelf heb ik vaak mogen ervaren dat iets dat ik heel goed bedoelde helemaal verkeerd uitpakte, het was “bedacht”, het was beredeneerd, het was misschien juist vanuit moreel standpunt gezien, maar ja, een standpunt is een standpunt.
Opvattingen, oordelen, ze lijken steeds meer tekort te schieten. Op ieder moment vanuit het geestelijke bewustzijn  antwoord geven op de situatie van dit moment blijkt veel beter te werken.
We zijn zo gewend te vechten voor ons bestaan, te werken voor resultaat, dat het voor de Westerse mens heel moeilijk lijkt om te beseffen dat Dat waar hij naar zoekt er al volledig is. Dat we eerder mogen ontleren. Dat we mogen zoeken in onszelf in plaats van buiten onszelf. Dat we af en toe iemand ontmoeten die ons aanmoedigt met open ogen de confrontatie aan te gaan en dat we een mooier onszelf mogen ontdekken dan we ooit hadden durven dromen.
Dat we soms iets gewoon nog niet helemaal goed zien, onbewust zijn, of maar gedeeltelijk bewust, in ons oppervlakte bewustzijn leven in plaats van in de diepten van ons wezen en van daaruit het leven aangaan, dat is een onvermijdelijk bijverschijnsel.

Misschien dient ons leven wel voor iets anders dan geld verdienen, verlangens vervullen, reizen, trouwen, kinderen krijgen, werken, en dood gaan. Deze dingen horen natuurlijk bij het leven, maar er is nog iets anders, er is een grotere vervulling, een groter leven, een universeler leven, een vollediger leven; er is meer.

Ook yoga evolueert. Het klinkt logisch, maar in de tijd van Sri Aurobindo waren de klassieke yogavormen zo ongeveer heilig verklaard en werden gezien als een soort absolute waarheid waar niet aan getornd mocht worden. Sri Aurobindo deed dat wel. Allereerst bestudeerde hij ze zorgvuldig. En daarna verenigde hij ze in zijn Integrale Yoga. Een yoga zonder vaste regels, geen dogma’s, maar de vrijheid van ieder mens om zijn eigen yogaweg te gaan.

Daarna deed hij een ontdekking die nog niet eerder gedaan was, hij zag de mogelijkheid om een weg te openen die tot dan toe geblokkeerd was. De weg naar boven, naar het hogere bewustzijn was al vrijgemaakt door de yogi’s van weleer, maar dit hogere bewustzijn meenemen naar het aardse leven om het leven op aarde hierdoor te veranderen, dat is precies van Sri Aurobindo en De Moeder hebben gedaan.
Zij waren de pioniers voor een ‘Life Divine’ op aarde.
Het is een feit dat als iets eenmaal gedaan is door iemand op aarde, de weg gebaand is voor anderen om in hun voetsporen te treden.

We leven nu in de tijd erna.
De weg is gebaand, de veranderingen worden steeds zichtbaarder.
Yoga is voor steeds meer mensen toegankelijk.
Er worden bijzondere zielen geboren.
Systemen en dogma’s worden langzamerhand onderuit gehaald.
Onze mentale wetten, morele wetten, ze lijken niet meer te voldoen.

We leven in een tijd van grote verandering. Ons vermogen om mee te bewegen met deze veranderingen zou wel eens het primaire vermogen kunnen worden van de toekomstige mens. Het vermogen om waarheid te dienen zelfs als het ten koste gaat van eigen voordeel of een vitaal genoegen. Om gelijkheid te erkennen als primair recht en essentiële waarheid en daaruit voortkomend de vrijheid die iedere ziel innerlijk al ervaart ook in het uiterlijke leven te ervaren. En tenslotte om dat uiterlijke leven te veranderen in die schoonheid, die liefde, die vreugde, die kracht, dat bewustzijn, die vrede, die vrijheid, die eeuwigheid, die iedere ziel van nature toebehoort.

Lopamudra

 

Op dit moment bevindt ons land zich in een grote onrust, bijna in een staat van paniek.
We merken allemaal dat onrust op deze collectieve schaal heel goed voelbaar is.
Je hoeft zelf niet ongerust te zijn om te ontdekken dat er een naar gevoel over je is gekomen.
In deze periode is het extra belangrijk te beseffen dat onze yoga oefeningen essentieel zijn voor onze innerlijke gezondheid en dat deze ook effect zullen hebben op onze uiterlijke gezondheid en op de mensen om ons heen.
Als je jezelf in een toestand van innerlijke stilte kunt brengen zul je merken dat alle uiterlijke onrust verdwenen is of in ieder geval afneemt.
Je zult ook merken dat jouw rust invloed heeft op de mensen om je heen.
Jouw toestand van stilte absorbeert en neutraliseert de onrustige gevoelens die als negatieve radiogolven door de ruimte bewegen, alles en iedereen aanraken en in een toestand van onrust brengen. Misschien kunnen we in deze tijd begrijpen dat angst en onrust ook besmettelijk zijn, maar dat we die besmetting niet hoeven te accepteren, niet hoeven binnen te laten. We mogen leren er niet op te reageren, eerst uiterlijk, dan steeds meer innerlijk.
Als yogacentrum roepen we onze leerlingen en docenten op om zo rustig mogelijk deze periode door te komen. Om alleen te spreken over zaken die mensen rustiger kunnen maken. Natuurlijk houden ook wij ons aan de collectieve voorschriften, we sluiten niet onze ogen, we sluiten alleen onze ogen om de stilte te zoeken.
Spreek niet over de onrust, wakker de angst niet aan.
Blijf kalm als iemand onrustig is.
Reageer zo min mogelijk op onrust veroorzakende gesprekken.
Is er echt iets aan de hand, handel dan kalm en doeltreffend.
Beoefen zelf de praktijk van de stilte, breng jezelf tot rust aan het begin en aan het eind van de dag, mogelijk ook vaker tussendoor.
Probeer iedere dag iets te doen wat jou rust geeft en in een rustige gemoedstoestand brengt, bv een wandeling maken, iets moois lezen, in de tuin werken, mooie muziek luisteren.
Beoefen de stilte en probeer haar zo lang mogelijk aan te houden door een innerlijke aandacht. Verlies je die aandacht of wordt de druk te groot, keer dan weer terug zodra je dat door hebt.
Yogi’s weten hoe machtig de kracht van stilte is.

Laten we deze met elkaar zoeken en beoefenen.
Je zult zelf gaan ervaren hoe groot de macht van de stilte is.

Een eenvoudige oefening

Ga rustig zitten in kleermakerszit of op een stoel, of ga ontspannen liggen.
Als het je helpt zet je op de achtergrond rustgevende muziek op.
Sluit je ogen.
Concentreer je op je ademhaling.
Voel de inademing, voel je uitademing.
Probeer met je volle aandacht bij de ademobservatie te blijven.
Als je wordt afgeleid door een gedachte, keer met je volle aandacht terug naar de adembeweging.
Word je afgeleid door een gevoel, maak je concentratie op de adembeweging sterker.
Verleg je aandacht nu naar de uitademing.
Adem uit en laat op de uitademing de spanning los.
Adem uit naar beneden, van uit de neus waar de adem door binnen kwam volg je met je aandacht de energiestroom naar de buik, naar de voeten, naar de aarde.
Adem uit in de beweging omlaag en laat los.
Je mag hierbij zuchten, je mag door de mond uitademen, je mag het gevoel van loslaten oproepen: hèhè, pfffff…..
De inademing komt vanzelf, de uitademing wordt met aandacht naar beneden gevolgd.
Adem uit en laat emoties los.
Adem uit en laat gedachten los.
Adem uit en laat los.

Nadat je dit heel bewust gedaan hebt laat je je concentratie los.
Je zit of ligt en observeert jezelf.
Voel ik minder spanning?

Is de onrust afgenomen?
Zijn er minder of misschien zelfs geen gedachten?

Blijf even heel rustig in je eigen aandacht.
Je kunt het bovenstaande herhalen of je doet het nog eens later op de dag.

 

 

 

Bij het woord geboorte denken we aan de geboorte van een kind. In de yoga wordt deze geboorte gezien als een ‘uiterlijke geboorte’, de ziel wordt geboren in een aards lichaam. De yogaweg is een ‘innerlijke geboorte’, de ziel herinnert zich haar oorsprong en dat voelt werkelijk als een nieuwe geboorte, men voelt zich ‘herboren’.

De Moeder zag de geboortedag van een mens als iets bijzonders. Zij spoorde mensen aan hun verjaardag door te brengen met het zoeken naar het doel van het leven. Ieder mens wordt verondersteld een speciale ontvankelijkheid te hebben op zijn geboortedag. Hij kan er zijn voordeel mee doen door de juiste besluiten te nemen en nieuwe vooruitgang op zijn pad.

In de drukte van het dagelijkse leven vergeten we vaak dat er zoiets bestaat als ‘het doel van je leven’. En toch werkelijk, ieder mens heeft een eigen doel om op aarde te zijn, draagt een eigen specifieke mogelijkheid in zich die tot wasdom kan komen in dit aardse leven.
Op het moment dat je erachter komt dat je elke keer tegen dezelfde problemen aan loopt, iedere keer struikelt over dezelfde hindernissen, herhaaldelijk in moeilijkheden komt door dezelfde fouten, dan wordt het pas echt interessant.
Dat zijn namelijk momenten van bewustwording. Bewustwording is vaak een pijnlijk proces waar veel moed voor nodig is. Maar als je jezelf onder ogen durft te komen, zonder mitsen en maren, dan komt er een gevoel van een enorme bevrijding over je heen. Je begrijpt dat dit alles ergens toe dient. Dat de moeilijkheden van het leven je gaan helpen naar de overwinning.

De Moeder zegt hierover: Er is zo’n groot verschil tussen een vaag gevoel hebben, een twijfelende indruk van iets, van een kracht, een beweging, een impuls, een aantrekking tot iets dat je drijft in het leven en een heldere visie hebben, een precieze waarneming, een volledig begrip van de betekenis van het leven.
Alleen dan gaat men de dingen zien zoals ze zijn, niet eerder.
Alleen dan kan men de draad volgen van zijn bestemming, duidelijk het doel zien en de manier om het te bereiken. Maar dat gebeurt alleen door opeenvolgend innerlijk ontwaken, als deuren die plotseling openen naar nieuwe vergezichten. Waarlijk, een nieuwe geboorte in een waarachtiger, dieper, meer blijvend bewustzijn.

Yoga begint bij bewustwording. Bewustwording is het startblok waar de yogareis begint. De reis van wie je was naar wie je zult zijn.
Hoe die reis verloopt is zeer uiteenlopend. Sommige mensen maken er een race van, ze hebben al veel levens geleefd en de finish al vaak dichtbij zien komen. Ze leven met een grote urgentie om daar te komen.
Anderen maken er een rustige wandeling van en genieten van het uitzicht.

Alle verhalen uit de mythologie zijn gebaseerd op de queeste van de mens, een zoektocht vol hindernissen, draken met zeven koppen, een moeras van drijfzand…op zoek naar de heilige graal, de ring der ringen enz. De hindernissen staan symbool voor de reeks van overwinningen die we moeten behalen om daar te komen waar we willen zijn. In het echte leven zijn ze een stuk minder spectaculair, de draak is een collega die je het bloed onder de nagels weet te halen, het drijfzand is een toestand van somberheid die je elke keer in een wurggreep houdt. En je komt erachter dat door te zien dat je collega een draak is, dit nog niet betekent dat je je niet meer kunt branden aan zijn vuurspuwen. Het kan frustrerend zijn te ervaren hoe vaak je je moet branden, voor je de overwinning hebt behaald; de moeilijkheid hebt overstegen.

Je zult gaan zien dat de overwinning van binnen is, altijd. Het is altijd iets wat je met jezelf doet. Je innerlijke houding verandert en dan verandert alles.
En na iedere overwinning, hoe klein ook, op jezelf, vind je jezelf terug op een hoger plan. En die ontwikkeling is zonder einde.

Op aarde geboren worden is één, maar innerlijk geboren worden is twee.
Deze innerlijke geboorte is trouwens voor altijd. Hoeveel levens er ook nog mogen volgen, na een moment van innerlijk ontwaken zul je jezelf altijd zo terugvinden, of beter gezegd, wat je innerlijk hebt verworven is voor altijd van jou. Er zullen meer momenten komen van innerlijk ontwaken, ze zullen zich verdiepen, verhogen en verbreden. In de oude geschriften schrijft men daarom: kijk waar je hart naar uitgaat, naar de dingen van de wereld of naar de schatten van de hemel.
We leven in een tijd waarin de schatten van de hemel naar de aarde kunnen worden gebracht. De mens is nooit eerder zo ‘psychisch’ geweest. De ziel van de mens is nog nooit eerder zo sterk naar voren gekomen en deze ontwikkeling is op grote schaal gaande.

Iedere innerlijke vooruitgang heeft effect op de mens, op zijn denken en voelen, op zijn lichaam; eerst in zichzelf en later ook op de mensen om hem heen en zelfs op de gebeurtenissen.
Verandering werkt van binnen naar buiten.
Misschien heb je besloten dat 2020 een ander jaar voor je wordt, een jaar van verandering, van een geboorte in een nieuw bewustzijn.
Weet dat dit bewustzijn al bestaat in je, je hebt alleen de deur er naartoe nog niet ontdekt.
Als je wilt veranderen naar een nieuw, een ander bewustzijn, denk dan niet aan wie je was, maar aan wie je wil zijn.
Het verleden heeft je gemaakt tot wie je bent, hoe wil je verder groeien?
Je kunt iedere dag nieuwe zaden planten, het is aan jou welke dat zijn.
Geef ze water, vertrouw erop dat ze zullen openbarsten en dat ze groeien.
Zet ze in het licht en weet dat wat je zaait je ook zult oogsten.
Heb geduld, niet iedere boom geeft direct vruchten.
Heb geduld, je hebt misschien al eens iets gevoeld van je tijdloze, innerlijk, geestelijk zelf. Leef steeds meer daarin, in innerlijke tijd, in tijdloosheid, terwijl je toch een uiterlijk leven leeft dat uit momenten en uren en dagen bestaat. Als je meer innerlijk gaat leven ga je het uiterlijke leven heel anders ervaren, steeds beter begrijpen, want het uiterlijk leven komt uit het innerlijk voort.
Als er geen innerlijk leven is, voltrekken de wetten van de natuur en het leven zich vanzelf, maar als er een innerlijk leven ontstaat begin je werkelijk te bestaan. En je zult ontdekken dat je altijd al hebt bestaan en voor eeuwig bent.

Lopamudra

 

27 november 2019. Vandaag zeven jaar geleden stond de tijd even stil op dit yogacentrum.
Agastya, onze leraar, oprichter en mijn Geliefde verliet zijn aardse lichaam.
Sindsdien was november een beladen maand die maar liever niet op de kalender moest verschijnen.
Maar dit jaar is het niet het verdriet en het gemis dat overheerst. Er is ruimte voor dankbaarheid, voor vreugde, voor moed en kracht, voor vertrouwen in de toekomst.
Dankbaarheid om iemand gekend te hebben die mijn leven en dat van vele anderen in het teken van yoga, van geestelijke ontwikkeling en bewustwording heeft gebracht.
Vreugde om iedere dag daarin te mogen en kunnen leven.
Moed en kracht, om in het leven te staan en te leren moeilijkheden te overstijgen.
Vertrouwen in de toekomst, in de innerlijke leiding, de zekerheid dat dat wat moet komen zal komen.

Met het naderen van deze dag, zijn er geregeld momenten waarop ik even door zijn ogen kijk naar het centrum zoals het vandaag de dag is en me afvraag:
Hoe zou hij vinden dat….
…we de opleidingen naar een hoger niveau hebben gebracht met officiële examens.
Hij zou het hoofdschuddend hebben aangezien, maar oh, wat zou hij trots zijn op het nieuwe lesmateriaal en op het opleidingsteam dat onophoudelijk werkt aan het verbeteren van de opleidingen.
…dat we afgelopen zaterdag in de opleiding een mantrales hadden. Een grote kring met mensen die allemaal meezongen met de Gayatri mantra van Sri Aurobindo. De verbondenheid was groot en de uitwerking op lichaam en geest bijzonder.
En na afloop dacht ik, Agastya zou gezegd hebben: “Een mantrales, asjeblieft doe me een lol, zeg, je kunt net zo goed Coca Cola reciteren.”
Maar oh, wat zou hij trots zijn dat zeven jaar na dato nog steeds zoveel lieve mensen de weg naar het centrum weten te vinden.
En op het pand dat medewerkers en leerlingen zo mooi hebben opgeknapt.
En iedere keer als ik een nieuw Integrale Yoga Magazine in mijn handen heb denk ik: “Agastya zou het gewoonweg niet aangekund hebben, zo mooi als hij dit zou vinden.”

Agastya was een onconventionele leraar, een rebel kun je gerust zeggen.
Misschien zou hij het goed hebben kunnen vinden met die andere rebel: Sri Aurobindo.
“Weg met de gepaste eerbied voor het verleden”, zou Sri Aurobindo schrijven, en daar kon Agastya zich goed in vinden!
Niks geen gebaande wegen volgen. Experimenteren! Hij zou van het begin af aan experimenteren en heeft het heel zijn leven gedaan. Zijn omschrijving van meesterschap was: “als je valt , sta weer op en vervolg je weg zonder van slag te zijn.”

De afgelopen jaren waren soms zwaar. Dikwijls voelde ik me een goudzoeker op zoek naar miniscule stukjes goud in de aardse modder. En ik heb mezelf de kunst eigen moeten maken niet te verdrinken in de modder, maar het goud veilig te stellen!
En afgaande op de talloze zelfoverstijgende ervaringen van de vele mensen die ons centrum bezoeken, durf ik te geloven dat dat gelukt is.
Hiervoor wil ik mijn team heel erg bedanken: de medewerkers van het eerste uur die mij gesteund hebben bij het voortzetten van het werk en zij die de afgelopen zeven jaar op mijn pad zijn verschenen en hun harten hebben opengesteld voor mij, voor de Integrale Yoga en hun diensten hebben aangeboden aan het centrum. Maar ook de leerlingen die hun vertrouwen in ons stellen en regelmatig ons centrum aandoen om lessen bij te wonen. Zonder al deze mensen had het centrum niet kunnen blijven voortbestaan.

Voor alle betrokkenen wil ik graag afsluiten met woorden van Agastya zelf. Af en toe schreef hij een klein stukje dat destijds werd gepubliceerd op onze website als column.

In liefdevolle herinnering aan Agastya, mijn Geliefde,
Lopamudra

 

“Wonderlijk is het dat de enige plek van waaruit je werkelijk zou moeten leven niet ergens anders is, maar hier in ons eigen hart. Altijd aanwezig, rustig en wachtend met een glimlach.
Het is de grootste ontdekking van mijn leven, die vlam van binnen met een warmte en een concrete kracht die neerdalend mij overrompelde en me bracht naar een land hier op aarde, zo mooi.
Het is een land zonder naam met rustige stranden en doordrongen met de grootheid van het Absolute. Daar zijn geen wegen die je moet volgen, je hoeft er alleen maar te zijn.
Een wonderlijk leven waarvan ik weet dat ik voor nooit iets anders had willen leven, dat leven in de eeuwigheid”.

From Agastya with Love

De term ONTWAKEN wordt vaak gebruikt in yogische geschriften. In 2014 verscheen de film AWAKE over het leven van Paramahansa Yoganada, een yogi uit de vorige eeuw die een groot deel van zijn leven in Amerika doorbracht om het materialistische Westen bewust te maken van de innerlijke realiteit.
Maar wat wordt er bedoeld met ONTWAKEN?

De oude yogi’s vertelden het ons: je slaapt!
Denk je dat je wakker bent?

Bijna ieder mens kent wel het gevoel dat hij of zij zich afvraagt, heb ik dit of dat nou gedroomd of is het werkelijk gebeurd?
Dit eenvoudige feit geeft al aan hoe we in verschillende staten van bewustzijn tegelijk kunnen verkeren.
Veel gevoelige mensen hebben er last van dat de stemming van een nare droom de hele dag bij hen kan blijven, net als de sfeer van een moeilijk gesprek.
Maar ook de ontspanning van een mooie vakantie, de liefde van een vriend of vriendin die ons bezoekt, een warme welkom, mooie muziek kan ons in een sfeer brengen die langer bij ons blijft.
Als yogaleerlingen een mooie meditatie hebben gehad hoor je hen vaak zeggen: “het is nog zoveel dagen bij me gebleven”.
Of ze vragen: hoe kan ik dit vasthouden?

Waarom zeggen yogi’s dat we slapen als we toch zeker onze ogen open hebben?
Hoe dat, als we horen wat iemand vertelt? Hoe kan dat, als we onze aandacht bij ons dagelijks werk hebben?

Het is eigenlijk heel eenvoudig.
In yoga onderscheiden we innerlijk bewustzijn en uiterlijk bewustzijn.
Als kinderen geboren worden leven ze in hun innerlijk bewustzijn.
Het uiterlijk bewustzijn moet nog komen. Ze hebben een fysiek lichaam gekregen van hun ouders, dit lichaam moet nog groeien en gaan werken.
De zintuigen moeten zich nog gaan ontwikkelen, ze zien niet wat wij als volwassenen zien.
Toch weet iedereen die wel eens een baby heeft vastgehouden dat ze wel zien, ze kijken bijvoorbeeld boven je hoofd en gaan lachen of worden rustig.
Dan begint het leven, ze gaan spelen en ontmoeten andere kinderen en volwassenen, er ontstaan indrukken. Ze leren van ik en jij, van fijn en niet fijn. Er ontstaat verlangen en tegenzin, er ontstaat een denkvermogen waarin indrukken kunnen worden bewaard.
Er komen woorden voor dingen, er ontstaat een denkvermogen, het groeit van concreet naar abstract, ontwikkelt zich, breidt zich uit.
Alle aandacht wordt naar buiten getrokken, het innerlijke wordt “vergeten”, het verdwijnt “achter de sluier”.

Ziehier de drie jasjes die onze ziel gekregen heeft: een fysiek lichaam, een vitaal of energie- en gevoelslichaam, een mentaal of  denklichaam.
In deze “jasjes”, in deze lichamen functioneert de aardse mens.
Waar is de ziel gebleven?

Die is er ook, alleen “verborgen”, zoals men dat zegt.
Naarmate we opgroeiden van kind tot jong volwassenen, werden de aardse “jasjes” dikker, ze ontwikkelden zich, en we functioneren erin.
Dat moet natuurlijk ook, het leven op aarde is lastig zonder denkvermogen en onmogelijk zonder fysiek lichaam.
We functioneren in ons oppervlakte bewustzijn, we hebben een uiterlijk bewustzijn ontwikkeld.
Wat is dan innerlijk bewustzijn?

Yoga is de weg naar ons innerlijk bewustzijn.
Het bewustzijn van ons geestelijk zelf, onze ziel.
Er zijn een aantal stadia die je doorloopt op deze ontdekkingsreis van je zelf, die begint in de innerlijke stilte.
Zonder innerlijke stilte is er geen yoga.

En degenen die het geprobeerd hebben weten dat het een hele klus is om die innerlijke stilte te bereiken. Er zijn vele oefeningen voor die ook in het Westen steeds meer bekend worden. Niet iedereen zal die dringende behoefte ervaren tot het ontdekken van iets dat men mist, maar waarvan men nog niet weet wat het is. Maar degenen die dit verlangen kennen gaan zoeken en mogelijk komen ze uit bij meditatie.

Meditatie begint met het tot rust brengen van lichaamsgewaarwordingen, gevoelens en gedachten om het bewustzijn in een stilte te laten.
Het is fijn als je iemand vindt die je hier kan brengen en die ook weet hoe je verder kunt gaan.
Want het eindigt niet met stilte, het is pas het begin.

In het begin dreigt stilte vaak over te gaan in slaap. Er kunnen droombeelden verschijnen of men valt echt in een onbewuste slaap, er is “niets”.
Maar naarmate men meer oefent en vordert zal men zien dat in die stilte een uitzonderlijke helderheid kan ontstaan, een bewustheid.
En de stilte ontvouwt zich, het openbaart van alles, afhankelijk van de persoon en het punt van ontwikkeling. Je kunt zomaar een antwoord krijgen op iets waar je mee worstelde, een inzicht, een ingeving, een oplossing.

Men kan liefde en zachtheid, vrede en geluk ervaren die niet ontstaan door de gedachte aan een geliefde, maar die zich zomaar aan je voordoen, van binnenuit. Er kan zich van alles openbaren in die innerlijke stilte.
Stilte is het begin van meditatie.  Meditatie leidt tot het ontwaken van het innerlijk bewustzijn, het ontwaken tot je ware zelf.

Yoga is het proces van “herinneren”, van het scheuren van de sluier, zodat de innerlijke werkelijkheid ervaren kan worden.
De ziel ontwaakt, men wordt voor de tweede keer geboren.

Lopamudra

 

 

 

Wat zoek je in een yoga opleiding?

Dit is een belangrijke vraag in je zoektocht door het oerwoud van yoga-opleidingen in Nederland en internationaal.

Wat is yoga? Wat is yoga voor jou?

Ben je op zoek naar een opleiding die je perfecte houdingen leert en, als je dit kunt, ben je dan van mening dat je een goede yogadocent zou zijn?

Wat wil jij ervaren in een yogales?

Zoek je een opleiding die je veel boeken geeft die je kunt bestuderen, waarbij je teksten uit het hoofd leert of kennis stampt?

En als je die kennis dan vervolgens weer in een examen kunt opschrijven of als theorie overdraagt, ben je dan een goede yogadocent?

Wat verwacht jij van yoga filosofie?

Voordat je besluit een yoga opleiding te volgen, zou je jezelf deze vragen kunnen stellen. Het is heel belangrijk dat je een opleiding kiest die bij jou past.
Daarbij hoort het proeven van de sfeer van het opleidingscentrum en kennismaking met de docenten. Want het is mooi als je hoofd ja zegt, maar nog mooier als je hart ja zegt.

Mensen die naar yogales gaan willen meestal in de eerste plaats graag leren ontspannen.
Leren hun gedachten tot rust te brengen.
Leren hun emoties beter te begrijpen, te  hanteren en ze tot rust te brengen.
Leren wat meditatie is en innerlijke vrede.
Voordat je mensen dit in een yogales kunt leren, zul je eerst zelf de nodige stappen moeten zetten. Leren je lichaam en adem tot op zekere hoogte te beheersen door hatha yoga, je gevoelens en gedachten leren kennen en  beheersen door yogafilosofie en meditatie. Jezelf ontdoen van gedachtenpatronen en zelfkritiek en leren anders met emoties om te gaan.
Innerlijke stilte gaan ervaren, vrede, rust, vertrouwen in jezelf.
Wat is dat eigenlijk, jezelf?

Dit avontuur van het ontdekken van de complexiteit van mens-zijn is het avontuur van Integrale Yoga. Sri Aurobindo die deze Integrale Yoga heeft ervaren, beschreven en geleefd vertelt dat ons menszijn een groter mysterie is dan we ooit hadden vermoed.
Ik kan dit alleen maar beamen.
Deze yoga gaat niet alleen over het ontdekken van de innerlijke stilte en vrede, maar leert ons ook van hieruit het leven aan te gaan. Onze kijk op het leven zal veranderen, van binnenuit. Het leven zelf kan veranderen, in ieder geval voor onszelf, ook dit hoort bij deze Integrale Yoga.

In de vele jaren dat ik heb mogen werken met mensen die yogadocent willen worden of onze opleidingen voor de eigen ervaring volgen, heb ik van dichtbij mogen zien wat er kan gebeuren. Men deelt de ervaringen van het loskomen uit de gedachtenfabriek, het rustiger worden van emoties. Men deelt ook de strijd, het niet begrijpen, het zoeken, de mooie en de moeilijke momenten. Aanmoediging, uitleg en groepsgesprekken zijn dan heel belangrijk.
Er worden innerlijke ervaringen gedeeld van vrede, van liefde, van inzicht en ontwakende intuïtie en nog veel meer om op te noemen.

Als yogadocent kun je alleen overdragen wat je jezelf hebt eigen gemaakt, wat je zelf hebt ervaren en begrepen, dat geldt ook voor mij en het team docenten. Wij bestuderen en beoefenen Integrale Yoga ieder voor zich en met elkaar in de mate en op de manier die weer bij ieder van ons past. Iedereen gaat zijn eigen weg maar wij gaan deze weg ook met elkaar en deze ontwikkeling gaat het hele leven door.

Bij één van de laatste afsluitingen van een opleiding kregen we onderstaande tekst in een mooie lijst aangeboden. Het spreekt voor zich.

Ben je klaar om Integrale Yoga te gaan ontdekken en ervaren?

Welkom bij Integrale Yoga Nederland.

Lopamudra

Wonderlijk! Er bestaat kennis in deze wereld die helder en nauwkeurig uitlegt,
hoe wij en de werkelijkheid in elkaar zitten.
Wonderlijk! Er zijn leraren die deze kennis doorgeven,
en ieder van ons heeft het vermogen die te ontvangen.
Het toepassen ervan beëindigt ons lijden, brengt helderheid en onvoorwaardelijke liefde.
Wat een wonderlijke vreugdevolle werkelijkheid!
Hulde aan de leraren van deze oorspronkelijke wijsheid.

Jan Geurtz (aan ons gegeven door een leerling)